Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Χαΐνιδες - Ο ακροβάτης




Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δε κλαίει

Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Πορνοδύσσεια: Η Καλυψώ κι ο Οδυσσέας

Ένα ποίημα που έχω στο μυαλό μου από το δημοτικό..
Ξέρετε.. Τότε δεν ήταν εύκολη η πρόσβαση στο διαδίκτυο.. Και έτσι γινόταν γνωστό από στόμα σε στόμα.. Από τετράδιο σε τετράδιο.. Νομίζω πως προέρχεται από κάποιο ελληνόφωνο σχολείο της Γερμανίας, και πιο συγκεκριμένα του Dortmund.. 

Το Googlαρα και δεν υπάρχει πουθενά.. Ως πολιτισμικό στοιχείο είναι κρίμα να μην καταχωρηθεί στην αιωνιότητα του διαδικτύου :-)

Καλυψώ: Εσύ Οδυσσέα τολμηρέ, 
των Αχαιών καμάρι,
ο κώλος μου πεθύμησε,
τον πούτσο σου να πάρει.


Οδυσσέας: Άσε με τώρα Καλυψώ,
στην Πόπη μου να πάω,
αφού το ξέρεις πως εγώ,
πουτάνες δε γαμάω.


Καλυψώ: Έχω τον κώλο μου φαρδύ,
και το μουνί μου σαν πηγάδι,
που ξεκινά απ' τον Όλυμπο, 
και φτάνει ως τον Άδη.


Οδυσσέας: Αφού το θέλεις Καλυψώ,
στήσου να σε γαμήσω,
μήπως έτσι μπορώ κι εγώ,
να σ' ικανοποιήσω. 


Όμηρος: Έπεσε πούτσα τρομερή,
συτήκαν τα παλάτια,
και της καημένης της Καλυψώς,
της βγήκανε τα μάτια.
-Εγώ ο Όμηρος έγραψα αυτή τη ραψωδία,
επάνω στο κρεβάτι μου τραβώντας μαλακία.